Goede gezondheidszorg vanzelfsprekend?

Dat goede gezondheidszorg hier niet vanzelfsprekend is, hebben we afgelopen weken weer ondervonden. Thamar en Thirza waren allebei ziek (bleken allebei oorontsteking te hebben). 'Even langs de huisarts in Debre Zeit', zit er dan niet in. Uiteraard zijn er allerlei lokale kliniekjes, maar onze ervaringen hiermee zijn niet zo goed, dus belandden we meestal bij de Zweedse kliniek in de hoofdstad. Dit is een soort huisartsenpost met buitenlandse artsen waarbij ze ook uitgebreid laboratoriumonderzoek kunnen doen en medicatie vanuit Zweden hebben. Je moet er 1,5 uur voor rijden, maar dan heb je wel deskundige hulp. Als we zelf ziek zijn, beseffen we des te meer dat goede gezondheidszorg niet zo gewoon is. Nou zijn wij nog in de luxe positie dat wij de kosten van de kliniek in Addis Abeba kunnen betalen en dan uiteindelijk daar langsgaan. Maar wat als je niet veel geld hebt en overgeleverd bent aan lokale ziekenhuizen?

Medische zorg bij ESPBC

Binnen ons bedrijf is het de regel dat als werknemers ziek zijn, ze eerst even bij Alita langs gaan voor een advies. Zij beoordeelt of ze de werknemer doorstuurt naar een lokale kliniek of dat de beste man het ook wel met wat rust, paracetamol en vitaminepilletjes af kan. Bij ongelukjes verleent Alita ook eerste hulp en verzorgt de wonden, zeker als deze ook gaan ontsteken. Ook hebben we in een eerdere blog al geschreven dat Alita Diabeteszorg verleent aan onze accountant.

Elke keer maken we weer de meest verbazingwekkende situaties mee, wat dacht u hiervan:

• Alita had onze accountant met spoed doorgestuurd naar een kliniek in Addis Abeba vanwege een veel te hoge bloedsuiker wat levensgevaarlijk kon zijn. Aangekomen bij de kliniek wordt gezegd dat hij a) niet nuchter was b) de diabetesspecialist er vandaag niet was. M.a.w. morgenvroeg bent u de eerste in de rij voor een controle. Uiteraard hebben we hem doorgestuurd naar het best bekende ziekenhuis in Addis, omdat dit geen uitstel kon lijden. Daar werd hij wel goed behandeld en de conclusie was dat hij moest gaan beginnen met insuline spuiten. De patiënt krijgt alleen een receptje mee voor de insuline (met een afkorting die de apotheker in Debre Zeit niet eens kende) met de opdracht te gaan starten met spuiten. Geen begeleiding, niets! En als je nou van die mooie kant- en klare insulinepennen zou hebben...

• We sturen een werknemer naar de lokale kliniek voor een Tetanus injectie i.v.m. een ernstige wond. Patiënt komt terug met de mededeling dat er in heel Debre Zeit geen tetanus injectie te verkrijgen is!

• We leggen aan onze werknemer uit dat je ziek kan worden van een hamburger die van binnen rood is. (dus niet goed doorbakken) 'O? Ik kijk eigenlijk nooit hoe het er uit ziet..' En of hij er vervolgens een week van aan de diarree was..

• Een werknemer klaagt over hoofdpijn op een warme zomerse dag. Op de vraag of hij genoeg water drinkt is het antwoord ja. Bij doorvragen blijkt hij 2 glazen water per dag te drinken. Genoeg?
   
• Bij het controleren van een ontstekende vingerwond, blijkt er een vlieg onder de pleister te zitten. 'O? Helemaal niet gezien...'

• Bij kinderen van een jaar of 4 worden tanden getrokken, om ruimte te creëren voor de nieuw te komen tand in plaats van gewoon af te wachten dat ze gaan wisselen.

Dit zijn maar een paar voorbeelden. Elke keer blijven we ons weer verbazen. Gelukkig kunnen we op deze manier wat betekenen voor onze Ethiopische medemens, gebruikmakend van onze verpleegkundige achtergrond. Het is mooi om de Diabetesvoorlichting voor onze accountant op ons te kunnen nemen en hem te begeleiden bij het spuiten van insuline en het begrijpen van zijn ziekte. Het is mooi om toch op tijd nog een Tetanus injectie te regelen vanuit de hoofdstad. Het is mooi om de medewerkers meer bewust te maken van hygiëne, medicatiegebruik, het belang van genoeg drinken en voor ons normale kwesties als het wisselen van tanden. Het is mooi om te zien dat met een consequente wondbehandeling (dagelijks biotex badje!) ontstekende wonden weer opknappen. Met ons boerenverstand komen we een heel eind. Wat voor ons als Nederlanders zo normaal is en bij de opvoeding inbegrepen is, heeft men hier nog nooit van gehoord. Sommige mensen pakken het heel goed op en snappen dat elke maand een antibiotica nemen niet goed is voor je lichaam. Anderen lijken het nooit te begrijpen en willen zo snel mogelijk een injectie halen bij de kliniek.

Soms moeilijk en frustrerend.. maar uitdagend!

Nieuws in beeld

Een foto zegt meer dan duizend woorden, wordt wel eens gezegd. Vandaar dit keer nieuws van de afgelopen tijd, uitgedrukt in beelden..

Afscheid Mickey

Afscheidslunch Mickey

Begin mei hebben we afscheid genomen van Mickey, onze P&O manager. Hij is vertrokken naar Zuid-Sudan en zal daar alvast een begin maken met het project waar we al eerder over geschreven hebben.

Met een afscheidsmaaltijd en kado hebben we afscheid genomen. Mickey heeft vanaf het begin bij ESPBC gewerkt dus het is best even wennen zonder hem. Gelukkig is afscheid nemen op deze manier niet erg! Hij heeft een mooie kans gekregen en met zijn vertrek is er ook een kans gekomen voor één van de medewerksters van de financiële administratie die nu Mickey's plekje heeft overgenomen. Voor haar ook weer een mooie uitdaging!

Selam, de nieuwe personeelsmanager, wordt ingewerkt door Mickey. Hier een vergadering met de wachten.

Bouw en nieuwe dakplatenmachine

Recente foto's van de verbouwing houdt u nog te goed. Zodra alles 'af' 'is, zullen we deze ook plaatsen.  Alvast een foto van de nieuw geïnstalleerde EGA-lijn, de dakplatenmachine.

Nieuwe machine in nieuwe loods.

De afgelopen periode hebben we al diverse opdrachten binnen gekregen voor deze nieuwe machine. Sowieso komen er veel opdrachten binnen. Redenen om onze zegeningen te tellen.. Elke opdracht betekent weer werk en werk betekent inkomen voor de werknemers! Wel lopen we tegen moeilijkheden aan als het gaat om het importeren van de grondstof. Om dit in te kopen heb je buitenlandse valuta nodig. Helaas is dit niet of nauwelijks beschikbaar. We hopen en bidden dat hier snel verandering in mag komen, want dit kan voor grote problemen zorgen. Wat heb je uiteindelijk aan mooie opdrachten, nieuwe machines en gebouwen als je geen grondstoffen kan inkopen..?!

Bedankt Jacob & Sytze!
Afgelopen maanden hebben we opnieuw 2 stagiaires gehad. Zij liepen stage voor de studie Technische Bedrijfskunde. Tussen de bedrijven door hebben ze ook een nieuwe 'poort' weten te maken. En zie hier het resultaat:

Een nieuw hek voor ESPBC! Gelijk een stukje reclame voor onze materialen. Uiteraard willen de wachten wel even samen met Sytze en Jacob poseren..ook zij zijn trots op de nieuwe entree!

Vervolgverhaal stankoverlast

Bovenste foto: werknemers stoppen zelfs gras in hun neus om de stank tegen te gaan..

Zoals de foto's al doen vermoeden, is de stank van onze buren nog steeds niet over. We zien een klein lichtpuntje; vorige week zijn alle werkplaatsen leeggehaald. Met eigen ogen hebben we gezien dat de meeste gebouwen leeg zijn; alle machines en voorraaden aan vleesresten werden opgehaald. De vieze lucht zou nu nog van het schoonmaken zijn.. Dit klinkt redelijk aannemelijk, dus we hebben goede moed dat het binnenkort over is! Wat de definitie van 'binnenkort' is, durven we niet hardop te zeggen..

Vrienden op bezoek

Gezelligheid in de tuin..

We kijken terug op een fijne en gezellige week met onze vrienden Tjeerd en Eline en hun dochtertje Benthe. Het was goed om hen wat te laten zien van ons wonen en werken hier. En natuurlijk ook erg gezellig zo samen!

Tot slot

Aan alles komt een eind, zo ook aan deze blog. We sluiten af met een paar plaatjes van onze meiden.

Thamar gaat nog steeds elke dag met veel plezier naar school.. nog 3 weken en dan is het al weer grote zomervakantie.

Als Thamar naar school is, gaat Thirza er graag op uit, bijv. lekker kliederen met water in de tuin..

Maar het gezelligst is als Thamar weer uit school is... Samen spelen is toch veel leuker..!

Bouw, Chinees, vakantie en andere perikelen

Het is weer even geleden dat we wat van ons hebben laten horen. Er is weer van alles gebeurd, waarvan we hieronder verslag doen..

Bouwperikelen ESPBC
Er is en wordt hard gewerkt op de compound! De grootste verbouwingen zijn bijna klaar, zoals de nieuwe loodsen met uiteraard dakconstructies van 'eigen deeg'. Het is een mooi geheel geworden, nu nog de afwerking..

Af en toe gevaarlijke capriolen bij het bouwen van de daken..

Het dak zit er op!

Ondertussen is de nieuwe dakplatenmachine (EGA lijn) ook gearriveerd. Vandaag zijn monteurs uit Nederland gekomen om deze machine te installeren. We hopen volgende week gelijk al voor de eerste klanten dit nieuwe soort (dak) plaat te kunnen produceren!

Met man en macht tot 's avonds laat bezig om alle onderdelen uit de containers te halen. Een hele klus wat veel creativiteit, inzicht en zweet kostte..Thamar vindt het ook allemaal interessant!

De machine staat te wachten (in de nieuwe loods) op de monteurs uit Nederland om geïnstalleerd te worden..

De Chinees

Wie het een beetje gevolgd heeft, is vast benieuwd hoe het gesteld is met de stankoverlast.. We mogen niet mopperen, al is de stank nog niet voor honderd procent weg. Ook is 'de gemeente' weer komen kijken en gaven ze ons als tip de politie ook nog maar even in te schakelen, aangezien de Chinezen gewoon doorgaan. (tegen de wet in, de politie heeft een aantal gebouwen gesloten op compound van de buren, maar men gaat gewoon door de ramen naar binnen en gaat door waar men mee bezig was.) Waarom de politie niet gewoon zelf komt? Ondertussen zijn we erg moe geworden van de hele kwestie, het is vechten tegen corruptie waar je toch niet uit komt. De mensen van het gemeentehuis vonden de lucht ook wel erg die dag en vroegen of ze even met onze camera wat foto's mochten maken op de compound van onze buren. Aangezien het moeilijk is om de lucht te beschrijven, zullen we er een paar plaatsen, waarschijnlijk heeft u dan al wel genoeg 'gezien'... De laatste berichten zijn nu wel dat onze Chinese buren elders een stuk land hebben gekregen waar ze hun werkzaamheden op moeten gaan voortzetten. Ze schijnen al bezig te zijn met de constructie van de gebouwen. We zijn bang dat we tot de tijd dat ze gaan verhuizen, het nog even moeten doen met af en toe een vies luchtje. Geduld is een 'schone' zaak..?

Niet moeilijk voor te stellen dat dit een vieze lucht veroorzaakt, toch?

Vakantie

Ondertussen hebben we onze 'stamgasten' Martine en Jeannine ook weer op bezoek gehad. Tussen alle druktes door hebben we met onze vriendinnen genoten van een mooie vakantie. We zijn naar Harar geweest, zo'n 500 km ten oosten van Addis. Een hele reis, maar zeker de moeite waard. We hebben genoten van mooie natuur, verschillende culturen en uiteraard van de gezelligheid met elkaar. Hieronder een indruk.

Overal wordt gebouwd van materiaal wat beschikbaar is in de natuur. Hier was veel gesteente, dus bouw je je huis van stenen.. Mooi om te zien dat de lokale bevolking dankbaar gebruik maakt van de natuur..

Bij de waterval in Awash

Straatbeeld Harar

Let op de groene blaadjes die naast de naaimachine liggen. Bijna iedereen in Harar eet 'chat'. Dit is drugs wat in deze streek enorm veel wordt verbouwd.

Thirza heeft geen weet wat er achter haar gebeurt: een oude man kan de 'chat' niet meer gewoon eten, dus vermaalt hij het tot poeder zodat hij er toch nog van kan genieten...

Uiteraard kunnen we doorgaan met foto's plaatsen, maar dan wordt de blog zo lang. Meer foto's zijn te vinden in het webalbum.

Tot slot..

nog een groet van onze twee kleine dametjes. Thamar en Thirza maken het goed. Thamar heeft op dit moment een weekje vakantie, maar zegt dat ze veel liever naar school gaat. Thirza wordt ook een wijze meid. Ze begint de eerste woordjes te zeggen en dit gaat vanzelf al meertalig. Ze weet al goed tegen wie ze 'No' of 'Nee' , 'Bye' of  'Doei' moet zeggen...!  

Gemeente op bezoek

Afgelopen weken hebben we ons veel bezig gehouden met het voorbereiden en organiseren van een gemeentereis. Vanuit onze kerkelijke gemeente van Zeist, kregen we 10 mensen op bezoek. We hebben een heel uiteenlopend programma doorlopen waarin men van alles te zien kreeg; cultuur, natuur, werkgelegenheidsprojecten in Debre Zeit, maar ook hebben we iets kunnen laten zien van de nood/ armoede hier in het land. De eerste week hebben we een rondreis gemaakt en de tweede week zijn we vooral in Debre Zeit en omstreken gebleven. Al met al kijken we terug op een heel goede tijd met elkaar. Ook fijn dat we als gemeente samen konden zijn en dat men nu beter een voorstelling kan maken van het leven, ons wonen en werken hier. 

Een impressie:

Helaas is de groepsfoto niet compleet, omdat 1 deelnemer onverwacht wegens ziekte een paar dagen eerder naar Nederland is gegaan samen met zijn echtgenote.

Een ritje met de paardenkar behoorde ook tot het programma..

De wekelijkse weekopening werd ook meegemaakt waarbij aan het eind alle werknemers een reep chocolade kregen van de groep. Dit viel wel in goede aarde..., Ethiopiers zijn dol op echte chocolade. Nogmaals hartelijk dank voor het meenemen!

Lunch en avondeten in Debre Zeit aten we in onze Tukul (tuinhuisje), het diner werd telkens bereid door onze vorige hulp Tezeta, die geassisteerd werd door onze huidige hulp Etalem. Elke keer weer smullen!

We bezochten diverse projecten in Debre Zeit, hier krijgen we een rondleiding op de internationale school.

Uiteraard kunnen we nog heel veel foto's plaatsen, om nog meer een indruk te geven. In het webalbum zullen er ook nog wat geplaatst worden. Om het echt te beleven, zeggen we altijd, moet men het toch zelf zien. Wie weet tot ziens bij deel 2..!